Archief voor July, 2008
Vakantie Valkenburg, dag 4
Thursday, July 31st, 2008
Na een snel ontbijt gingen we met bijna iedereen naar het plaatsje Vaals, om daar te gaan karten. Sander ging ook met de auto, alleen zijn auto kreeg onderweg opeens pech. Hij bleef bij de auto, want de ANWB zou eraan komen, en Corné kwam daardoor bij ons in de auto. In eerste instantie op de schoot van Joep, daarna kwam hij op ons te liggen. Het was net aan uit te houden, maar toen hij scheten ging laten, was het niet meer uit te houden, aangezien het heel erg warm was, en zijn scheten heel erg stonken!
De rit duurde gelukkig niet langer dan drie scheten (=10 minuten), en we sprongen snel de auto uit om naar frisse lucht te happen. We kochten allemaal drie tickets voor elk 10 minuten, dus bij elkaar konden we een half uur gaan rijden. In de eerste twee ritten had ik helaas een niet zo snel wagentje, maar in de laatste rit ik wel een snel karretje gelukkig. Het was best wel warm, dus we hielden na elke rit een pauze en dronken we dan ook wat. Tussen de tweede en derde rit moesten we echter ruim een uur wachten, dus ik ging met Corné en Thomas lekker in de schaduw zitten, terwijl de rest in het felle zonnetje gingen wachten in de wachtrij. We gingen snel naar ze toe zodra ze aan de beurt waren. Na het karten namen we nog allemaal een verkoelend ijsje en toen gingen we weer naar de auto. Wij gingen met z’n zessen naar het Drielandenpunt, maar de rest niet, want daar waren ze al geweest. Bij dat punt hebben nog een aantal foto’s gemaakt, en natuurlijk ook door drie landen gerent binnen een paar seconden, zoals waarschijnlijk elke toerist zou doen. We konden nog een toren beklimmen, zodat je een mooi uitzicht zou hebben vanaf de Vaalserberg, maar dat kostte drie euro, en dat hadden wij niet echt over voor het uitzicht, want tijdens de rit hebben we ook al kunnen genieten van het landschap.
We gingen weer richting het park, en ik ging met Carlo, Thomas en Michael naar het binnenzwembad, dat om 6 uur pas open ging. Het water daar was gelukkig ook lekker koud, dus dat was wel beter na een warme dag in de auto te hebben gezeten. Carlo had weer zijn onderwatercamera meegenomen, dus we hebben aardig wat foto’s gemaakt. Het binnenzwembad was echter niet zo leuk als het buitenzwembad, waar het veel rustiger was dan in het binnenbad. Binnen waren namelijk veel ouderen baantjes aan het trekken, en die vonden ons volgens mij maar een beetje irritant. Maar dat boeiden ons vrij weinig. Toen het tijd was om weer richting de auto te gaan, kochten we nog twee kaartjes om vrij te kunnen parkeren op de parkeerplaats, maar die hebben we achteraf niet gebruikt helaas. Ze kostten echter slechts 2,20 per stuk, dus dat viel nog wel mee.
Als avondeten hadden we broodje shoarma, dus dat smaakte natuurlijk erg goed. Na het eten kwam Corné met het idee om te gaan bowlen met z’n allen in het dorp. We gingen met 11 man naar het bowlingcentrum, waar wij (ik, Joep, Carlo, Ben, Michael en Thomas) en Jim, Corné, Eric, Niels, Sjors en Jorma een eigen baan hadden. Michael won bij ons uiteindelijk, maar ik en Joep waren toch nog aardig in de buurt gekomen. Na het bowlen gingen we met z’n allen wederom naar Nurgus in het dorp, wat ons gewoon goed beviel. Hier was helaas geen dj Ron, maar een andere dj, maar dat boeide op zich niet zo veel. Het was wederom een leuke avond, en we sliepen rond 3 uur…
Vakantie Valkenburg, dag 3
Wednesday, July 30th, 2008
Deze ochtend werden we opeens wakker gewekt door Joep en Michael, die al vroeg wakker waren. Hij had voor ons vijven een ontbijt met flensjes gemaakt. Het was lekker weer, en we konden dus lekker buiten zitten tijdens het eten. Het smaakte erg goed. Na het ontbijt gingen met we z’n allen (16 man) weer naar het zwembad, want het was weer aardig warm geworden. Het water was lekker koud, dus het koelde lekker af. Carlo had zijn camera meegenomen, die ook onder water foto’s kon maken, dus dat deed hij. De foto’s onder water zien er natuurlijk wel vreemd uit, maar wel grappig uit. Toen we aan het zonnen waren, kwamen we op het idee om naar Maastricht te gaan. Een paar gingen niet mee, maar we gingen toch met 13 man richting Maastricht. Daar pakten we een terrasje op het Onze-Lieve-Vrouweplein, naast de bekende Onze-Lieve-Vrouwebasiliek. Dat dronken we wat lekker verfrissend, ik en Corné dronken allebei een verse jus d’oranje, want wij moesten rijden. Ik reed met Carlo’s auto, want hij had een beetje last van de vorige avond.
Op het terras kwamen we op het idee om naar de nieuwe Batman-film te gaan, en dus gingen we op zoek naar een bioscoop in de stad, en gelukkig vonden we er eentje. Vijf anderen wilden liever thuis eten in Valkenburg, dus zij gingen weer terug naar het park. De film zou om 7 uur draaien, en we kochten rond 6 uur een kaartje. We gingen in de tussentijd eten bij de dichtsbijzijnde MacDonalds. We gingen hierna weer snel terug naar de bioscoop, want de film zou over een kwartier beginnen. We hadden goede plaatsen gelukkig in de zaal, en het was ook niet zo heel druk. Het was er wel heel erg warm, maar daarvoor kochten we dan ook drinken in de pauze. De film zelf was heel erg goed, we hadden hoge verwachtingen, en we vonden hem dan ook allemaal heel erg goed.
Na de film gingen we met z’n allen (8 man) weer richting de auto’s, en eenmaal daar aangekomen, zagen we alleen een automaat waar je met een chipknip kon betalen. Die had alleen Carlo, en hij betaalde dus ons kaartje. Maar hij had niet genoeg voor het kaartje van Corné en die van Jim, en daardoor belde we de centrale van de parkeergarage. Ik ging alvast de auto van Carlo ophalen, want anders zou de limiet waarmee je mag uitrijden na het betalen verlopen zijn. Tijdens het lopen kwam ik echter een gewone betaalautomaat tegen, en dus kon de rest gewoon afrekenen.
Na een rit naar huis gingen we ’s avonds stappen in Valkenburg. We gingen dit keer naar de tent “Nurgus”, waar een dj plaatjes draaide. Hij riep vaak “Hoppa!”, en dat deden we dan ook vaak na. Toen hij klaar was met draaien, gingen we met z’n allen op de foto met hem, en riepen we keihard hoppa richting de lens. Op de terugweg riepen we ook continue hoppa naar elkaar, en we hebben dus misschien een aantal mensen wakker gemaakt in het dorp, maar het was wel de moeite waard! Toen we in ons huisje waren gingen ik en Carlo een kussengevecht houden, wat natuurlijk erg grappig was. Het grappige was echter, dat we dachten dat iedereen al sliep en het nauwelijks konden horen. Maar we hoorden de volgende dag dat iedereen niet kon slapen van het lawaai. We hadden bijna een uur een kussengevecht, en sliepen rond 4 uur…
Vakantie Valkenburg, dag 2
Tuesday, July 29th, 2008
Vanochtend ging ik met Joep weer naar de Albert Heijn, want we waren gisteren een aantal dingen vergeten te kopen die we wilden hebben, zoals een aantal eieren en melk bijvoorbeeld. Na een ontbijt gingen we kijken wat we zouden gaan doen deze dag. Ik kwam samen met Carlo op het idee om naar de Amerikaanse begraafplaats in Margraten te gaan, want dit was toch best wel een bekende plek in de regio, en het lag ook niet zo ver van het park vandaan. We pakten de auto en we kwamen al gauw de borden tegen in richting van de Amerikaanse begraafplaats. Daar eenmaal aangekomen, gingen we natuurlijk veel foto’s maken. Vooraan stonden twee muren, met daarop de namen van Amerikaanse soldaten die omkwamen tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar waarvan de lichamen nooit gevonden zijn. Ook vond ik toevallig iemand die ook Geerlings heette, en daar maakte ik dus maar een foto van. Na een aantal rondjes te hebben gelopen over het terrein, gingen we richting het park.
Toen we daar aankwamen, gingen we snel onze zwemspullen pakken, want we gingen naar het buitenzwembad van Valkenburg, wat in het centrum lag. Het was gelukkig heel erg rustig, dus we konden gemakkelijk met z’n tienen achter elkaar de glijbaan afgaan, totdat we werden teruggefloten door de badjuffrouw. Het weer was gelukkig erg mooi, namelijk een lekker zonnetje, dus het water was lekker afkoelend, na twee warme dagen. Achteraf gingen we nog eventjes zonnen, en rond zes uur gingen we richting huis, om te gaan eten. We aten pasta, en het smaakte erg goed.
’s Avonds gingen we weer het spel Singstar spelen, dus de ramen hadden het opnieuw zwaar te verduren. Maar wonder boven wonder bleven ze intact. In de loop van de avond gingen we naar het huis van Ben, waar we met z’n allen gingen Singstarren. Na dit spel gingen we een ander spel spelen, genaamd “Zapp de neger”. We zaten met ongeveer tien man op de bank, en iedereen moest een keertje de afstandsbediening pakken en zappen. Zodra je op het volgende kanaal binnen drie seconden een neger zou zien, moest je een glaasje rum of tequila naar achteren slaan. Ik had constant geen neger op mijn kanaal als ik moest zappen; ik had totaal drie keer een neger in de hele avond. Carlo daarentegen had iets van 14 keer een neger, en had dus 14 glaasjes rum naar achteren gegooid. Dat was niet bepaald goed voor hem, want hij was niet bepaald helder meer, om zo maar te zeggen. Een appartement op het park had nog twee keer het brandalarm af laten gaan, waardoor de brandweer twee keer moest uitrukken naar het park. Iedereen kwam natuurlijk naar buiten om het te filmen of foto’s ervan te maken. Na een controle ging de brandweer alweer weg.
Na het spel “Zapp de neger” gingen we met z’n allen naar het Holland Casino, dat toevallig naast het park lag. Eerst gingen we onszelf eventjes opfrissen thuis, en Carlo gooide zijn fotocamera op zijn bed, maar zodra we richting het casino liepen, ging hij constant aan mij vragen waar de camera was, en daarom besloot ik maar zijn sleutels en portemonnee te pakken en te bewaren, omdat hij niet helder meer was. Hij ging echter constant vragen om extra om te kunnen gokken, maar dat gaf ik hem niet, want anders zou hij misschien de volgende dag hiervan spijt hebben. Bij de roulette moest je minimaal 10 euro inzetten, en ik had twee muntjes van 5 euro. Ik vond de minimuminzet nogal een beetje aan de hoge kant, dus ik wisselde mijn geld weer in en ging over tot de apparaten, waar je met briefgeld kon inzetten. Carlo snapte niet hoe het spel werkte, en had dus niet geld uitgegeven. Ik zorgde ervoor dat hij constant bij mij liep, zodat ik hem niet kwijt zou raken. Ik had namelijk geen zin om ’s nachts te gaan zoeken naar hem, of te worden wakker gemaakt als hij thuiskwam. Wij sliepen namelijk boven, en dus waakte ik over hem maar.
Na het casino gingen we een terrasje pakken in het dorp, maar we gingen al gauw weer de heuvel op, nadat Carlo een leeg glas omstootte, terwijl hij dat zelf niet doorhad. Hij liep gewoon snel verder, zonder om te kijken, en wij konden dus de glasscherven op gaan ruimen. Maar het zag er allemaal wel heel grappig uit. We gingen naar het huis van Corné, Jorma, Niels, Sjors, Jim en Eric, waar we Jackass gingen kijken. Op een gegeven moment moest Carlo kotsen in de wc, en dat hielp wel volgens hem gelukkig. Toen de film afgelopen was, zei ik tegen hem dat we naar ons huisje zouden gaan, en hij ging dus braaf mee naar het huisje. Gelukkig had het kotsen geholpen voor hem, want hij was niet meer zo misselijk hierna. Toen we thuiskwamen, liet ik snel zien waar de camera was, en hij zei gelijk “oh ja”, en toen stopte hij met het vragen naar zijn camera. Hij sliep al snel als een blok, en had er dus nauwelijks meer last van…
Vakantie Valkenburg, dag 1
Monday, July 28th, 2008
Vandaag gaan we dan eindelijk op vakantie met z’n allen! We hadden vandaag afgesproken bij mij thuis, ik zou worden opgehaald door Joep, die in de auto zou rijden van zijn moeder, en Carlo zou met Michael en Thomas ook bij mij aankomen, zodat we dan met twee auto’s richting Limburg zouden gaan rijden. Joep kwam rond 11 uur bij mij aan, en Carlo kwam rond kwart over 11 bij mij aan. Na mijn spullen in de auto van Joep te hebben gegooid, konden we op weg. Wij gingen voor, want ik zou de navigator zijn tijdens de rit. Carlo reed continue achter ons aan, en dat ging allemaal goed, zoals verwacht.
De rit naar Valkenburg ging best wel snel eigenlijk, we hebben een half uur nog een pauze genomen, in de buurt van Boxtel. Daar hebben we wat gegeten en wat gedronken, en natuurlijk ook eventjes de benen gestrekt, want na een uur in de auto te hebben gezeten, was iedereen toch wel toe om eventjes te kunnen staan. De andere gasten reden toevallig een paar kilometer voor ons op het moment dat we daar een pauze hielden, dus zij waren uiteindelijk wat eerder als ons op de bestemming. Eenmaal in de buurt van Maastricht aangekomen, ontstond er een misverstand tussen mij en Joep, waardoor we de verkeerde afslag bij een rontonde namen, en hierdoor nam Carlo ook de verkeerde afslag. Gelukkig viel de fout wel mee, en konden we op zoek gaan naar het vakantiepark op de Cauberg. Wij kwamen uiteindelijk rond 3 uur aan op het park, en we mochten eigenlijk pas om 3 uur inchecken, dus we konden gelijk om de sleutel vragen en direct ons huisje in. We hadden huisje nummer 11, dat aan de rand van het park zat, tegen de bomen aan, dus het was gelukkig best wel koel in ons huis. Dat was erg lekker, want het was natuurlijk wel erg warm die dag. Na een half uur wilde Joep zijn raam opendoen, alleen hij ging niet meer dicht, en dus kwamen Ben en Theo naar ons huis om te proberen het raam te maken, maar dat lukte ook niet. Toen ging Joep maar naar de receptie, en kwam er een monteur, die het raam al snel had gemaakt.
Na onze spullen te hebben uitgepakt, en wat te hebben gedronken op het buitenterras, gingen we met z’n vijven naar de supermarkt, om daar eten en drinken te kopen voor de vakantie. We gingen naar de Albert Heijn, die het meest dichtbij lag. Daar kochten we een aardige voorraad eten en drinken. Als avondeten hadden we allemaal twee broodjes knakworst, wat helaas niet erg vulde bij iedereen. Daarom gingen we al snel over tot de chips en koeken, lekker gezond dus. ’s Avonds hebben we eerst het spel Singstar gespeeld, vervolgens gingen we de film South Park kijken, en daarna gingen we stappen in Valkenburg, wat een gezellig dorp was. Er waren veel terrasjes in het dorp, en ook een aantal kroegen te vinden. We gingen eerst op een terrasje zitten en vervolgens een kroeg in.
Naar de veiling rijden
Saturday, July 26th, 2008
Naast dat ik deze week continue thuis heb gewerkt, ben ik elke middag naar de veiling geweest voor Nico, waar ik vorige week heb gewerkt in de gladiolen. Elke dag ging ik dan met een volle vracht (zes karren gladiolen) naar de veiling, en daarnaast ook meestal nieuwe kratten halen, en vervolgens weer naar huis. Een aantal keren ging ik samen met Joost, en we gingen dan elke keer wel rottigheid uithalen. Zo gingen we vaak naar onbekende mensen toeteren, en vervolgens zeer enthousiast naar ze zwaaien. Meestal zwaaiden ze dan nog terug ook. Maar ook hadden we de sproeiers van de auto waarmee je de ramen schoonmaakt, omgedraaid zodat we mensen op de fiets konden natspuiten. Erg kinderachtig eigenlijk dus, maar het was wel erg grappig. Alleen op de eerste dag kwam een man boos naar de schuur toe, waar wij weer aan het uitladen waren, omdat we hem toevallig twee keer hadden nagespoten – op de heenreis, èn op de terugreis. Hij was aardig kwaad, maar hij was de enigste persoon die er iets van zei, vorderest hebben we van niemand meer iets gehoord.
Woensdag ging Carlo ook mee, en hij mocht op het karretje rijden waarmee je de zes volle karren kon vervoeren. Vrijdag ging ik samen met mijn vader, die er al een tijdje niet meer was geweest. We kwamen rond 10 voor 8 s’avonds aan, en de veiling zou dichtgaan om 8 uur. We waren er dus als laatste binnen, en we gingen snel de vrachtwagen uitladen. De man die onze karren ging scannen zat al een beetje te zeuren dat we zo laat waren, maar daar trok ik mij niets van aan, want ze werken tot 8 uur, en niet tot 5 voor 8 toch?
Zaterdag ging ik met Joost naar de veiling, en toen we aankwamen en uitstapten, hoorde ik een sissend geluid. Ik was al gelijk bang voor een lekke band, en dat was ook het geval. Ik kreeg gelijk een herinnering aan mijn vakantie in Florida, toen we ook autobanden moesten vervangen, waarvan eentje ook lek was. We kwamen daar pas achter toen we hem opgepompt hadden bij een benzinepomp, 10 km van de auto vandaan, die was getroffen door twee klapbanden op de Interstate 95 destijds. Maar dat bleek niet het geval te zijn. De achterbanden van de vrachtwagen zijn namelijk aan elke zijde twee banden, en één band was lek, waardoor de andere band extra druk kreeg. Daardoor leek het alsof de band zacht was, maar het bleek dat juist een andere band lek was.
Laatste loodjes voor de vakantie
Saturday, July 26th, 2008
De derde week van deze vakantie heb ik grotendeels vervuld door thuis te werken. Ik ben doorgegaan met het opknappen van de gazen hal, waar ik twee weken geleden mee begonnen ben. Ik ging samen met mijn vader en mijn moeder het zwarte doek over het gebied rollen, en het gelijk vastleggen met stenen en pennen, zodat het niet weg kon waaien door een eventuele sterke wind. 
Maandag was het niet bepaald mooi weer om te werken op het land, dus ik heb die dag vooral binnenklusjes gedaan. Maar vanaf dinsdag gingen we aan de slag in de gazen hal. Ondanks dat het best wel warm was om te gaan werken, gingen we gewoon door en waren we woensdag klaar met doek rollen. We deden elke dag namelijk twee stukken, en we moesten voor het begin van deze week drie stukken doen, dus het kostte ons 1.5 dag. Na het leggen van het doek gaan we het nog verder afwerken, zoals het doek vastleggen aan de andere kant van het veld met andere stenen, en een zijkant die nog netjes moet worden afgewerkt. In ieder geval is het grote werk al gedaan!
Ik ging mij hierna concentreren op een ander stuk bij ons thuis, die een nodige opknapbeurt verdient. Achter ons huis, naast onze tuin, lag een erg vuil tegelpad, en we wilden die al een geruime tijd opknappen. Ik had beloofd dit op te knappen deze vakantie, en ik begon er dus mee.
Ik begon helemaal rechts op het plaatje, waar de stenen het makkelijkst eruit gingen in het begin. Helaas lag er een betonblok in het zand, die eruit moest, wat natuurlijk extra tijd kostte. Maar hierna schoot het allemaal wel lekker op, en het was gelukkig geen regenachtig weer, waardoor ik elke dag maximaal door kon gaan. Het is de bedoeling dat er ook hier zwart doek komt te liggen, waarop grind komt te liggen. Er zal een stukje grond worden bezaaid met gras, zodat het grindpad niet te breed zal worden, want dat is natuurlijk niet mooi. Aan de muur houden we bramenstruiken, zodat we bramen kunnen plukken, waar mijn ouders van houden. Vrijdag hebben we het grind besteld, en het zal volgende week worden geleverd. Ik ben dan natuurlijk op vakantie, en dus zal ik, zodra ik thuis ben, ermee aan de slag gaan! Overigens ben ik deze week ook elke dag naar de veiling geweest voor Nico, mijn baas en buurman, waar ik in de tweede week van de vakantie heb gewerkt.
Tweede werkweek voorbij
Friday, July 18th, 2008
Na een weekje thuis te hebben gewerkt, ging ik deze week bij de buren werken, bij Nico, de vader van Marina toevallig. Daar hebben ze veel gladiolen, dus ik kon lekker buiten gaan werken. Omdat het vorige week veel heeft geregend, was ik bang dat het weer zou gaan regenen, maar het is allemaal erg meegevallen. Slechts een paar keer is het gaan regenen, en meestal viel het allemaal wel mee!
Maandag was mijn eerste werkdag bij Nico. Ik begon weer lekker vroeg, om half 8, en was er als één van de eersten. Gelijk kon ik gaan beginnen in de gladiolen. Ik was de methode niet vergeten, dus het trekken en snijden van de gladiolen ging mij gelukkig goed af. Aangezien ik de enigste ben met een rijbewijs op het werk, behalve dan Nico’s dochters, die allemaal weg zijn op vakantie, mocht ik ’s middags en s’avonds naar de veiling gaan rijden. Dat was dus niet bepaald zwaar werk, en ik vond het ook erg leuk. Elke keer ging Joost mee, de zoon van Nico, en gingen we allerlei grappige dingen uithalen, zoals de sproeiers omdraaien, en naar voetgangers spuiten, en toeteren naar onbekende mensen, en vervolgens zwaaien. Die reageerde dan ook altijd erg verbaasd, waardoor wij gelijk in een deuk lagen.
Ik heb de hele week daar gewerkt, behalve dinsdagmiddag, toen ik thuis ging werken, om twee stukken zwart doek neer te leggen op het geschoffelde stuk grond. ’s Avonds ging ik naar Roberto, die ik nog ken van mijn vakantie naar Florida, die ik heb geholpen met het opzetten van een website. Vorderest ben ik elke dag naar Nico geweest, en heb ik gewerkt van 8 uur tot 6 uur, en s’avonds dan naar de veiling. Ik heb deze week dus aardig wat uur gewerkt, en dus weer wat geld verdiend! Zaterdag zal ik thuis gaan werken, en volgende week ga ik weer thuis werken, en voor Nico drie keer per dag naar de veiling. Zo kan ik het mooi verdelen!
Vakantie voorbesproken
Wednesday, July 16th, 2008
Vanavond heb ik samen met Joep, Michael en Thomas de vakantie naar Valkenburg alvast besproken. Over nog geen twee weken gaan we al met z’n vijven en natuurlijk 11 anderen naar het pitoreske Valkenburg in Limburg, naar Landal Green Park de Cauberg. Wij zijn verdeeld over drie huisjes, met een huisje bestaande uit vijf personen en eentje uit zes. Wij zijn met z’n vijven; de vijfde persoon is Carlo, die met de marine aan de Nijmeegse Vierdaagse meedeed, wat een hele prestatie is!
Ik had Carlo al zaterdag gesproken, en we hadden al dezelfde ideeën over de vakantie, en dus zou ik namens hem en mij ons woordje doen. We hebben vanavond besloten dat we op maandag 28 juli om 11:00 uur zullen gaan vertrekken vanaf Noordwijkerhout, en tijdens de reis zullen we een pauze houden. Hiermee proberen wij ruim op tijd te zijn, want we kunnen pas vanaf 15:00 inchecken. Carlo en Joep zullen gaan rijden met hun auto’s, en we hebben nog meer dingen besproken, zoals wie er zal gaan koken, wat de huisregels zullen zijn en nog veel meer. En ik ben verantwoordelijk voor alle bonnetjes, waarmee ik kan zien hoeveel we allemaal kwijt zijn aan de vakantie. Ik als voormalig penningmeester heb natuurlijk wel ervaring met het bijhouden van de financiën, dus het is voor mij niet zo moeilijk, en ik vind het ook wel zo fijn als ik het zelf kan controleren.
In Valkenburg is veel te doen; zo is er een Holland Casino, zijn er veel uitgaansgelegenheden, kun je naar het drielandenpunt (in de buurt), naar Maastricht (ook in de buurt) en bijvoorbeeld naar Magraten gaan, waar het Amerikaanse kerkhof is. Maar we gaan natuurlijk ook voor de zon, die hopelijk zal meewerken. Ik vrees echter het ergste, aangezien de afgelopen weken niet bepaald best waren, maar we houden de moed erin!