Studiereis ‘09: dag 4
Vandaag zat ons bezoek aan de stad Porto er alweer op helaas. We gingen ’s ochtends vroeg ontbijten, en met de bus rond kwart voor 10 richting de hoofdstad Lissabon, waar we de rest van de studiereis zouden verblijven. Na een snelle hap als ontbijt, en een heerlijke thee bij de MacDonalds, vanwege het feit dat de bediening karig was, gingen we richting Lissabon, dat in het Portugees Lisboa wordt genoemd. Gedurende de reis reden we onder andere langs het stadion van FC Porto, één van de grootste voetbalclubs van het land.
Een aantal mensen maakten van de busreis gebruik door met het thuisfront te bellen. Ik viel in de bus in slaap, want ik was nog niet helemaal wakker in die ochtend. Ik werd na ongeveer een uurtje reizen wakker gemaakt door Marc, die vertelde dat het niet ging om een grapje, maar dat er iets gebeurd was in Apeldoorn, waar de Koninklijke familie Koninginnedag zou vieren. Er kwamen tijdens de busreis allerlei berichten binnen: van slachtoffers tot doden, maar niemand wist natuurlijk precies wat er gebeurde. We zaten allemaal in het oranje gekleed, met een oranjestemming, maar dit was toch wel een grote domper.
Toen we in Lissabon aankwamen, bleek dat het weer totaal het tegenovergestelde was van Porto: de zon scheen fel en het was gewoon warm! We gingen met onze koffers naar het hostel in een klein zijstraatje. Ik lag samen met 20 anderen op een grote kamer, en de overige 29 personen waren verdeeld over kamers boven. De kamerindeling was van tevoren al bekend, maar ik had geen moeite om met meerdere personen op een kamer te liggen.
Na even te hebben gerust gingen we met z’n allen in het oranje gekleed naar het centrum van de stad, waar we een stadstour zouden krijgen. Gedurende de tour liepen we door allerlei kleine steegjes, en langs mooie uitkijkpunten over de stad. Maar ook bekende gebouwen passeerden de revue, zoals ministeries, een kathedraal en een bekende lift, gemaakt door de architect Eifel, die overigens ook een brug had ontworpen in Porto. In de kathedraal konden we nog kaarsjes aansteken voor andere mensen, wat een aantal mensen hebben gedaan, waaronder ik dan.
Omdat we allemaal in het oranje gekleed waren, vielen we natuurlijk onwijs op. Niet alleen lokten we daarmee zakkenrollers aan, maar er kwamen gelukkig ook normale mensen, die ons vroegen hoe het ging met de Koningin. Iedereen wist er dus al vanaf, maar wij hadden slechts de berichten gehoord, en hadden de beelden totaal nog niet gezien.
Na de stadstour mochten we weer zelf bepalen waar we gingen eten. Ik ging met een groepje naar een restaurantje in een straatje waar vele zaakjes waren. We zagen dat hier het internationale nieuws aanstond, en bij het kijken van het nieuws van 8 uur zagen we voor het eerst de gruwelijke beelden van de aanslag van eerder die dag in Nederland. Iedereen keek mee met ons, ook niet-Nederlanders. Het eten was overigens erg lekker, en de baas van het restaurant was erg vriendelijk tegenover ons. Ik had hem nog een Nederlands vlaggetje gegeven, die hij op de laatste dag overigens nog steeds in zijn restaurant had hangen. Wel grappig dus!
Na het eten gingen we met z’n allen naar een club in de buurt van de havens van de stad. Het heette IndoChina, maar de muziek die er gedraaid werd was totaal niet Indonesisch of Chinees. Er werden juiste foute liedjes gedraaid, en het leek net wel het foute uur van Q-Music. Het was in ieder geval een leuke avond, en met de taxi konden we spotgoedkoop weer richting het hostel gaan, om in ons bedje te duiken…