Archief voor de categorie ‘’ Category
Frankrijk kiest een nieuwe president
Sunday, April 22nd, 2012
Vandaag was de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen. De eerste twee kandidaten gaan door naar de volgende ronde, begin mei. Zoals de peilingen al aangaven, werd de eerste ronde gewonnen door de sociaaldemocraat François Hollande, gevolgd door huidige president en conservatief Nicolas Sarkozy. Hollande kreeg rond de 29 procent van de stemmen, Sarkozy kwam uit op ruim 26 procent. Voor het eerst heeft een huidig president bij een poging om herkozen te worden, niet de meeste stemmen gekregen in de eerste ronde. De extreem-rechtse Marine Le Pen eindigde als derde, met zo’n 18 procent van de stemmen. De vierde plaats is voor de linkse Jean-Luc Mélenchon, gevolgd door de centrum-kandidaat François Bayrou. Aangezien de strijd nu zal gaan om Hollande en Sarkozy, hieronder een overzicht van de standpunten van beide kandidaten:
| Hollande | Sarkozy | |
|---|---|---|
| 3% EMU-schuld en 1,7% economische groei in 2013 | 3% EMU-schuld en 1,75% economische groei in 2013 | |
| 0% EMU-schuld en 2,0-2,25% economische groei in 2017 | 0% EMU-schuld en 2,0% economische groei in 2016 | |
| Belastingtarief van 75% voor inkomens boven 1 miljoen euro | Belastingen verlagen voor de lage inkomens | |
| Gemiddeld belastingtarief stijgen van 45,1% nu, naar 46,9% in 2017 | Omzetbelasting voor de grote bedrijven | |
| Meer belasting voor grote bedrijven, minder voor kleine bedrijven | Belasting voor internetbedrijven | |
| Overheidsuitgaven jaarlijks verminderen met 1,1% | Overheidsuitgaven jaarlijks verminderen met 0,4%, met 79 miljard euro bezuinigingen voor de komende vijf jaren | |
| Werknemers die langer dan 41,5 jaar hebben gewerkt, mogen van 60 jaar met pensioen | Niet-werkenden dienen een cursus te volgen, minder overheidsuitgaven voor diegenen die geen werk accepteren | |
| Nieuwe belasting voor banken | Strengere regelgeving voor banken | |
| Europees fiscaal akkoord heroverwegen | Schengenverdrag eventueel herzien | |
| Tegenstander van de regel om jaarlijks een evenwichtige balans te hebben | Immigratie halveren | |
| Eind 2012 alle Franse troepen uit Afghanistan | Het krijgen van de Franse nationaliteit moeilijker maken | |
| Tegen het rakettenschild van de VS in Europa | Sociale zekerheid voor buitenlanders die langer dan 10 jaar in Frankrijk wonen, versoberen | |
| Huwelijk tussen gelijke seksen wel toestaan | Huwelijk tussen gelijke seksen niet toestaan | |
| Kernenergie verminderen in Frankrijk | Mogelijk maken voor winkels om op zondag open te zijn | |
| Het woord ‘ras’ uit de Franse grondwet halen | Proportionele vertegenwoordiging gedeeltelijk invoeren bij parlementsverkiezingen | |
| Meer verantwoordelijkheden voor lokale en provinciale overheden | Het veelvuldig bezoeken van extremistische websites wordt strafbaar | |
Het belooft wel een spannende strijd te worden, aangezien Hollande ver voorop ligt in de peilingen op Sarkozy. Maar desalniettemin staat de president bekend als een vechtersbaas, en kan het alsnog een spannende race worden! Zelf hoop ik dat Sarkozy gaat winnen, omdat ik vind dat de huidige koers die Sarkozy en Merkel samen voeren op Europees gebied, het beste is op dit moment voor de Europese Unie en Nederland. Ondanks zijn zeer, zeer rechtse standpunten op bepaalde vlakken, geloof ik dat met Sarkozy de Europese crisis er sneller opgelost zal worden, mede door de linkse plannen van Hollande. We zullen zien!
Wilders maakt er een potje van
Saturday, April 21st, 2012
De kogel is door de kerk. Geert Wilders trekt zich terug en aangezien de overige politieke partijen het kabinet zo snel mogelijk naar huis wilt sturen, is het afgelopen met de regering-Rutte. Een trieste gebeurtenis, die enkel het gevolg is van de PVV, die partijbelangen boven landsbelangen heeft gezet. Terwijl Nederland in Europa met succes de regel hanteerde om maximaal 3% boven het EMU-saldo schuld te hebben, kunnen we waarschijnlijk dit zelf niet eens realiseren door een gebrek aan politieke bereidheid bij de PVV. Eigenlijk konden we erop wachten, aangezien Wilders en zijn collega’s de afgelopen tijd op meerdere manieren Nederland in het diskrediet heeft gebracht naar buiten toe. Eerst startte hij die website voor overlast van Midden- en Oost-Europeanen, en deze week noemde hij de Turkse president een “christen-pester, Koerden-mepper, Hamas-vriend en islamist”. Natuurlijk belachelijk, zeker gezien het feit dat president Abdullah Gül met een groep ondernemers naar Nederland kwam voor een staatsbezoek, waarbij ook zakencontracten werden gesloten tussen Nederlandse en Turkse bedrijven. Dit is in het belang van ons land, aangezien wij zo kunnen meeliften op de economische groei van Turkije, die in tegenstelling tot de andere Europese landen, een spectaculaire groei meemaakt de afgelopen jaren. Maar nee, de gedeputeerden van de PVV in Limburg mochten van de partij niet naar een ontmoeting met de president, in het bijzijn van de Koningin. Uiteindelijk deden ze het toch en besloot het CDA Limburg de stekker uit de provinciale coalitie te trekken, een dag voor Wilders de stekker uit de landelijke coalitie trok. Een toeval? Ik denk dat de val in Limburg niet direct een oorzaak was, maar het heeft wel meegespeeld.
Terwijl de oppositie hiervan smult en oproept tot nieuwe verkiezingen, zal Rutte maandag met de andere ministers gaan vergaderen en kijken wat er nu moet gebeuren. Maar Rutte en Verhagen hebben al duidelijk gemaakt dat nieuwe verkiezingen voor de hand liggen. En zo zal waarschijnlijk aanstaande maandag een einde komen aan 1,5 jaar Kabinet-Rutte (I). Een periode waarin de Griekse crisis uitgroeide tot een grote Eurocrisis, maar ook een periode waarin de Arabische Lente zich voltrok, we een helikopter verloren in Libië, maar ook waarin Nederland agenten stuurden naar Kunduz in Afghanistan. In alle gevallen kreeg het kabinet geen steun van de PVV, zeker op cruciale punten zoals de Eurocrisis bleef de PVV veilig achter de dijken schuilen, terwijl VVD en CDA gelukkig konden rekenen op de PvdA, waarbij Job Cohen meer keek naar het algemene belang.
Deze gebeurtenis toont wat mij betreft aan dat de PVV geen betrouwbare politieke partner kan zijn. In eerste instantie leek het nog goed te gaan, maar bij de Algemene Beschouwingen in 2011 deed Wilders uiterst onbeschoft tegenover Rutte. Daarnaast is de partij naar mijn mening verder geradicaliseerd, door democratische PVV’ers te weren (ik noem Hero Brinkman), maar ook door veelal de andere kant op de kijken bij belangrijke problemen. Wat vandaag gebeurd is, vormt de optelsom van Wilders’ pogingen om de Nederlandse politiek te beheersen, maar wel op zijn manier. Hij vormt als enig lid van de PVV de onbetwiste leider van deze partij, en had dankzij de gedoogconstructie een belangrijke rol in de Nederlandse politiek. Gelukkig komt daardoor een einde, echter wel ten koste van de regering VVD-CDA. Een zeer ambitieuze regering, die van aanpakken wist naar mijn mening.
En nu? Waarschijnlijk komen er nieuwe verkiezingen, en zal de Tweede Kamer onderling een begroting samenstellen voor 2013. Dat belooft dus een compromis te worden wat weinig daadkracht zal uitstralen; kortom, een (half)jaar stilstand, in zowel politieke als economische opzichten. Ook kan Nederland wellicht zijn triple A-status verliezen volgens enkele economen. Daarnaast beloven de verkiezingen nu al een verdere versplintering van het politieke landschap te worden. De laatste peiling wijst namelijk op het volgende:
| Partij | Zetels 2010 | Zetels 2012 |
|---|---|---|
| VVD | 31 | 37 |
| PvdA | 30 | 27 |
| PVV | 24 | 18 |
| CDA | 21 | 12 |
| SP | 15 | 26 |
| D66 | 10 | 13 |
| GroenLinks | 10 | 5 |
| ChristenUnie | 5 | 5 |
| SGP | 2 | 2 |
| PvdD | 2 | 4 |
| 50+ | - | 1 |
De huidige coalitie van VVD en CDA kan slechts rekenen op 49 zetels, zelfs met de PVV erbij alsnog slechts 67 zetels. Als er een mogelijke coalitie zou moeten worden gevormd op basis van deze peiling, die kan rekenen op stabiliteit en daadkracht, dan zou VVD, PvdA en CDA uitkomen op 76 zetels, met een andere middenpartij erbij zoals D66 zou het 89 zetels worden. Dit zou een stabiel kabinet kunnen worden, maar de uitersten van het politieke spectrum (SP en PVV) zouden hiermee gemakkelijk punten kunnen scoren door te kiezen voor de makkelijke keuzen bij lastige problemen. Kortom, Nederland verkeert naast een economische crisis ook in zwaar politiek weer. Tien jaar sinds Fortuyn is het politieke landschap zeer verdeeld, bijna te verdeeld om überhaupt te kunnen regeren.
Republikeinse voorverkiezingen lijken beslist
Tuesday, April 10th, 2012
Vanavond heeft Rick Santorum bekend gemaakt dat hij uit de race stapt voor het Amerikaanse presidentschap, wegens politieke redenen, maar ook persoonlijke redenen (zijn dochter heeft gezondheidsproblemen). Dit nadat de afgelopen tijd Romney een aantal belangrijke staten had gewonnen, en zijn voorsprong had vergroot naar 661 kiesmannen, terwijl Santorum slechts 285 kiesmannen achter zich had staan, alsnog een tweede plek. Met grote staten in het vooruitzicht was het vertrek van Santorum onvermijdelijk. Hij gaf zijn aanhangers geen stemadvies voor wat betreft zijn voorkeur voor een van de andere Republikeinse kandidaten.
Met het vertrek van Santorum is de race voor de Republikeinse nominatie zo goed als afgesloten, hoewel Romney nog steeds een aantal kiesmannen dient te winnen in voorverkiezingen. Waar hij al ruim over de helft is, heeft de nieuwe nummer twee, Newt Gingrich, vorige week besloten om zijn campagneteam met een derde in te krimpen, om minder campagne te voeren en zich volledig te concentreren op de Republikeinse conventie in augustus. Daarnaast heeft Gingrich in een interview al gezegd dat Romney “zo goed als zeker de nominatie zal winnen. Je moet realistisch zijn, als je kijkt naar zijn campagneteam en zijn scores.” Volgens sommigen is de actie van Gingrich bedoeld om druk uit te oefenen op Romney, om de kandidaat van het partijestablishment uit het centrum halen, en meer doen opschuiven naar de radicale conservatieve zijde. De andere kandidaat, Ron Paul, heeft weliswaar een fanatieke achterban, maar kan geen deuk in een pakje boter kunnen slaan.
Romney kan zich nu zo goed als zeker gaan richten op de eindstrijd, de strijd tegen Obama om het Witte Huis. Obama is al begonnen met het moddergooien naar de Republikeinen, door hen te bestempelen als politici die elk compromis uit de weg en “een radicale visie” proberen af te dwingen. Daarnaast bekritiseerde hij de aanpak van de Republikeinen omtrent de staatsschuld en belastingen; Romney reageerde door te zeggen dat de staatsschuld en de belastingen “wel het laatste waarover Obama kan meepraten”. Kortom, het is nu echt begonnen en het belooft een spannende strijd te worden!
Landelijke peiling Washington Post en ABC News
Vandaag werd ook een peiling van de Washington Post en ABC News gepubliceerd:
- Obama (51%) – Romney (43%)
- Obama (51%) – Santorum (41%)
Amerikaanse primaries duren voort
Friday, March 30th, 2012
Inmiddels drie maanden verder, en nog geen duidelijke winnaar bij de Republikeinen, terwijl Obama geen concurrentie heeft. Dat is kort samengevat hoe het er nu voor staat. Hoewel Romney bijna de helft van het aantal gedelegeerden achter zich heeft staan, blijft Santorum hem achterna zitten.Terwijl Super Tuesday de dag kon zijn dat Romney een groot gat kon slaan, deed Santorum het beter dan verwacht. Hij blijft de conservatieve kiezers naar zich toe trekken, terwijl Romney hier veel moeite mee heeft. Hoewel Romney gematigd conservatief is, zou hij er dus goed aan doen om meer conservatieve uitspraken te doen, om zo de Republikeinse nominatie te winnen, en vervolgens Obama in het midden aanvallen (de strijd om de gematigde kiezer is altijd het belangrijkste). Qua steun vanuit de Republikeinse Partij gaat het Romney in ieder geval wel steeds meer voor de wind: zo kreeg hij gisteren de steun van oud-president George Bush sr. en belangrijke senatoren uit Washington.
Landelijke peiling CNN
Vandaag werd ook een peiling van CNN gepubliceerd:
- Obama (54%) – Romney (43%)
- Obama (55%) – Santorum (42%)
Zo blijkt maar weer eens dat Romney een betere kans kan maken om Obama te verslaan, hoewel het verschil met Santorum zeer klein is. Feit is wel dat Romney de gematigde kiezers zou kunnen aantrekken, terwijl Santorum dit haast onmogelijk kan doen vanwege zijn zeer conservatieve gedachtegoed. Indien de Republikeinen in november het Witte Huis willen winnen, zou Romney daarvoor de beste papieren hebben namens de Republikeinen. En voor hem ziet het er inmiddels wat beter uit: Santorum heeft gezegd dat hij best wel vice-president onder Romney zou kunnen worden, en Gingrich heeft zijn campagneteam in grootte verminderd. Daarnaast zal vanaf mei elke voorverkiezing anders verlopen dan op dit moment: terwijl het aantal gedelegeerden nu nog evenredig worden verdeeld onder de kandidaten, geldt vanaf mei het motto ‘the winner takes all’ – de winnaar van een staat krijgt alle gedelegeerden, zelfs als het maar zou gaan om enkele stemmen verschil. Hierdoor kunnen de kandidaten veel gedelegeerden winnen, en met de grote staten als Californië en New York nog te gaan, ziet het er goed uit voor Romney. Zolang er maar genoeg Republikeinse bobo’s Romney gaan steunen, zal het goed komen met zijn kandidatuur.
Wat betreft de presidentsverkiezingen in november zelf: de economie begint weer op gang te komen, wat positief is voor de zittende president Obama, maar de uitspraak van het Hooggerechtshof omtrent ‘Obamacare’ kan een grote invloed hebben op zijn campagne. Daarnaast heeft hij meer te vrezen voor Romney dan voor Santorum, en kan er natuurlijk nog genoeg gebeuren de komende maanden. Kortom, het is en blijft een zeer interessante strijd!
Perikelen in het Catshuis
Thursday, March 29th, 2012
Wat een weekje weer in politiek Den Haag. Woensdag maakte de RVD bekend dat de onderhandelingen zich in een moeilijke fase bevond, de volgende dag maakt Wilders duidelijk dat ze weer verder gaan met de onderhandelingen om extra bezuinigingen. De linkse oppositie zag haar kansen komen, en zag ze ook weer snel vervliegen. Volgens Samson (PvdA) bevindt Rutte zich op een doodlopende weg.. Kortom, deze ‘actie’ is niet bepaald bevorderlijk geweest voor de beeldvorming dat het kabinet er wel uit zal komen.
De laatste dagen hebben we ook meer te horen gekregen over de maatregelen die genomen gaan worden. Naast de extra (onvermijdelijke) bezuinigingen op ontwikkelingssamenwerking, komen ook waarschijnlijk de AOW-leeftijd en de huizenmarkt er niet ongeschonden uit. Ik hoop in ieder geval dat het kabinet zo snel mogelijk met een akkoord komt, zodat ze aan de slag kunnen met het land. Partijbelangen dienen niet boven het landsbelang te komen, en aangezien niemand zit te wachten op verkiezingen, heb ik wel vertrouwen dat het goed gaat komen, maar ik hoop wel dat ze volgende week een akkoord hebben!
Wie moet het CDA leiden?
Friday, January 6th, 2012
Een paar dagen geleden maakte vice-premier Maxime Verhagen bekend dat hij geen CDA-leider wilde worden. Als reden gaf hij aan dat hij “met een imago zit dat steeds tegen het CDA wordt gebruikt”. Is dat echter zo? Ik zie hem als een harde onderhandelaar maar ook als iemand die het beste heeft voor Nederland. Opmerkingen van Mart Smeets dat Verhagen “zo’n grote bek” heeft, kunnen gelijk naar de prullenmand, want waar heeft die Smeets het recht om iemand zo aan te vallen, terwijl hij de slechtste en meest arrogante presentator van ons land is? De voorzitter van het CDA, Ruth Peetoom, maakte eerder bekend dat het CDA eerst zelf moet weten waar de partij voor staat, in plaats van eerst een nieuwe leider zoeken, aldus ingewijden. Het besluit van Verhagen is de zoveelste afwijzing voor het CDA-leiderschap dat er inmiddels weinig prominenten zijn die (gedeeltelijk) openlijk bekend hebben gemaakt graag de CDA-kar te willen trekken. Het afgelopen jaar hebben we kunnen zien dat verdeeldheid binnen de partij en met name binnen de Tweede Kamerfractie kan leiden tot pijnlijke momenten voor het CDA, maar soms kan het zelfs leiden tot strubbelingen binnen de coalitie.
Over enkele weken presenteert een partijcommissie haar plannen over de mogelijk nieuwe koers van de partij. Er zijn al enkele onderdelen uitgelekt, waaronder meer directe invloed van lokale CDA-afdelingen op de politieke koers van de partij. Hoewel deze plannen een grote invloed zullen hebben op de partij, is natuurlijk de discussie ontstaan wie de nieuwe CDA-leider zou moeten zijn. Naast Verhagen willen Jan Kees de Jager, Marja van Bijsterveldt, Sybrand van Haersma Buma en Henk Bleker niet de partij leiden. De populaire Eurlings wil pas eventueel vanaf 2015 zich weer landelijk bemoeien met de politiek, en Jack de Vries sluit een terugkeer niet uit.
Laten we echter eerst afwachten wat de partijcommissie zal presenteren, om vervolgens intern de plannen te bespreken en te implementeren. Vervolgens moet er gekeken worden wie de partij kan gaan leiden. Het is jammer dat Verhagen en De Jager het niet willen, maar dat wil niet zeggen dat er niet genoeg andere kandidaten zijn. We zullen de komende tijd zien wat er met de partij zal gaan gebeuren. Het doel moet zijn om er weer een brede volkspartij van te maken, die minimaal 30 zetels heeft in het parlement.
Begin Amerikaanse verkiezingen
Wednesday, January 4th, 2012
Het is weer begonnen: de strijd om het Witte Huis. Vier jaar geleden was de Obama-mania aan de orde, en was Obama vanaf het begin de gedoodverfde kandidaat voor het presidentschap. De Republikein John McCain had mede door verschillende tegenslagen, waaronder het begin van de financiële crisis, feitelijk geen enkele kans om de nieuwe president te worden. Naast dat de Democraten weer het Witte Huis veroverden, wonnen ze ook een meerderheid in zowel de Senaat als het Huis van Afgevaardigden. Tijdens de tussentijdse verkiezingen voor het parlement in november 2010 wonnen de Republikeinen een meerderheid in het Huis, maar bleven de Democraten in de Senaat de grootste partij. Dit betekende dat Obama meer rekening diende te houden met de oppositie, die echter sterk verdeeld was tussen gematigd Republikeinen die bereid waren om in bepaalde zaken samen te werken met de Democraten, en de Tea Party fractie binnen de Republikeinen, bestaande uit libertariërs die fel tegen bemoeienis van de federale overheid zijn. Maar in november van dit jaar kan alles veranderen. Verkiezingen voor het presidentschap en verkiezingen voor een nieuw parlement. Niet te vergeten overigens ook de verkiezingen in alle staten, voor onder andere enkele gouverneursverkiezingen en parlementsverkiezingen. Het belooft voor iedereen die geïnteresseerd is in de Amerikaanse politiek een jaar te zijn om van te smullen.
Gisteren kozen de inwoners van de staat Iowa als eersten voor de voorverkiezingen voor de Democraten en Republikeinen. Waar Obama feitelijk geen tegenstanders heeft voor de Democratische nominatie, en hij in de zomer tijdens de Democratische Conventie met 100% zekerheid zal worden genomineerd namens de partij voor de presidentsverkiezingen, strijden verschillende mensen voor de Republikeinse nominatie. Doel is om zoveel mogelijk stemmen te winnen in de staten, om uiteindelijk tijdens de Republikeinse Conventie genomineerd te kunnen worden. Maandenlang doet Mitt Romney het al vrij goed, maar wegens zijn gematigde opvattingen komen er continu meer conservatieve kandidaten in de spotlights. Gisteren werd verrassend Rick Santorum tweede, en met slechts 8 stemmen meer won Romney de voorverkiezing in Iowa. Niet bepaald een duidelijke overwinning, maar in een conservatieve staat als Iowa is het wel een teken dat Romney een zeer goede kans maakt om de nominatie te winnen in de zomer.
Zelf vind ik Romney een sterke kandidaat met een goede uitstraling om president te worden. Hoewel ik mij nog niet verdiept heb in de standpunten van Romney en zijn tegenstanders, hoop ik dat Romney de nominatie zal winnen om het vervolgens op te nemen tegen Obama. Want hoewel Obama als president op zich wel enkele successen heeft geboekt, vind ik niet dat hij een daadkrachtige leider op het wereldtoneel is. Romney lijkt mij een betere president en iemand die het land beter kan vertegenwoordigen op internationaal terrein. Maar goed, we zullen de komende maanden zien wie de nominatie zal winnen, en vanaf september zal de echte campagne pas gaan beginnen; dan zullen er genoeg negatieve spotjes komen van beide kandidaten. Kortom, het belooft een mooi politiek jaar te worden!
2011 in politiek perspectief
Tuesday, December 27th, 2011
Op de kaart hierboven is te zien hoe 2011 in politiek opzicht was. Op de kaart is in donkerblauw weergeven waar een nieuwe regering is geïnstalleerd, de andere landen zijn constant gebleven. Wat opvalt is dat de Europese crisis effect heeft gehad op een aantal lidstaten, evenals de golf van protesten die begon in Tunesië.
Zo stond de verkiezingen in Finland veel in het teken van Europese thema’s, en werd de grootste regeringspartij vervangen door een oppositiepartij. In Ierland en Portugal werden de verkiezingen volledig gedomineerd door de schuldencrisis, en hoe de landen er weer bovenop zouden komen. Beide regeringen zijn afgestraft en de oppositie heeft in beide landen de macht overgenomen. In Spanje heeft ook de oppositie gewonnen, waar de socialistische premier het veld moest ruimen na storm van kritiek op zijn beleid. In Italië en Griekenland werden de regering-Berlusconi en regering-Papandreou vervangen door technocraten. In België kwam eindelijk een nieuwe regering, na 1,5 half jaar onderhandelen. In Slowakije viel de regering na een stemming over een Europees noodfonds. In Denemarken verloor de eurosceptische partij stemmen bij de verkiezingen, en nam centrumlinks het stokje over van centrumrechts.
In de Arabische wereld werd de Tunesische president Ben Ali halverwege januari weggejaagd door zijn eigen bevolking. Het is het startschot van een jaar vol opstanden tegen heersende leiders door de bevolkingen. Na weken van protesten vertrekt de Egyptische president Mubarak, en na bijna een jaar van felle confrontaties tegen de Jemenitische president Saleh, met een zware aanslag op zijn leven in de zomer, treedt de president in november dan toch af. In Libië ontstaat een ware burgeroorlog tussen Kaddafi en de Libische oppositie, die luchtsteun krijgt van de NAVO. Eind augustus wordt zijn hoofdkwartier overgenomen in Tripoli, en Kaddafi zelf wordt in oktober op gewelddadige wijze om het leven gebracht door opstandelingen in de buurt van Sirte, zijn geboorteplaats. In Jordanië en Marokko komen nieuwe regeringen aan de macht, hoewel de koningen op de troon blijven. In Syrië woedt op dit moment een opstand, waarvan de uitkomst nog niet duidelijk is. In Libanon neemt de oppositie de macht over na de val van de vorige, pro-Westerse regering.
Overige noemenswaardige ontwikkelingen zijn de omwenteling in Ivoorkust, waar president Gbagbo weigert op te stappen na het verliezen van de verkiezingen. Uiteindelijk neemt de oppositie hem gevangen en sturen hem naar het Internationaal Strafhof in Den Haag, waar hij nu is. In Thailand wint de zus van oud-premier Shinawatra de verkiezingen en vormt een regering met absolute meerderheid.
Zo is het politieke landschap aan het begin van 2012 ten opzichte van begin 2011 enigszins veranderd. Met name het gebied rondom de Middellandse Zee is sterk veranderd, met nieuwe regeringen. Ik ben benieuwd wat 2012 ons te brengen heeft!