Archief voor de categorie ‘’ Category
Laatste dag in Berlijn
Friday, July 30th, 2010
De laatste dag van de vakantie alweer. Na een stevig ontbijt moesten we rond 10 uur uitchecken, maar konden we gelukkig onze koffers laten staan in het hotel. Die konden we later ophalen, als we naar de trein moesten gaan. We zijn vandaag nog naar het Muurmuseum geweest, vlakbij Checkpoint Charlie. Hier was heel veel informatie te vinden over de Berlijnse Muur, en ook verhalen van ooggetuigen. Dat was erg interessant om te lezen. Al met al was dit wel een van de meest interessante musea in de stad.
Om de dag nog te kunnen vullen, zijn we langs de dierentuin van Berlijn geweest, waar we allerlei soorten dieren konden zien, zoals ijsberen, vogels, tijgers, herten en nog veel meer. Vooral het bezoek aan de vogels vond ik dan interessant, omdat het er zoveel verschillende waren, en bepaalde vogels keken lekker duf in de cameralens. Ik heb dus een aantal mooie foto’s kunnen nemen van die beesten! Een best wel leuk bezoekje dus.
Na een korte stop bij de Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche gingen we naar het winkelcentrum KaDeWe, wat gigantisch groot was. verschillende etages vol met allerlei spullen. Het was een interessant bezoekje, en op de bovenste verdieping hebben we nog wat gedronken, met een uitzicht over de stad. Toen begon de tijd alweer te dringen. We pakten onze koffers bij het hotel en gingen met de metro naar de Hauptbahnhof van Berlijn, waar onze trein rond half 5 zou vertrekken naar het westen. De terugreis ging dankzij een dutje wel snel gelukkig. Rond 11 uur kwamen we weer aan op Schiphol, waar we werden opgehaald door mijn ouders.
De vakantie zat er weer op. Na vijf dagen kunnen we voldaan terugkijken naar het bezoek aan de hoofdstad van Duitsland. We hebben bijna alles gezien wat we wilden zien. Dus het geeft een goed gevoel; niet te kort, niet te lang. Prima zo. Hoogtepunten waren de Fernsehturm, Reichstag en Potsdam. Maar ook het verschil tussen Oost- en West-Berlijn vond ik interessant. Natuurlijk was het bezoek aan de restanten van de Berlijnse Muur iets om niet snel te vergeten. Nu eerst even bijkomen, want mijn voeten hebben de afgelopen dagen heel veel gelopen. Tijd voor een bad zou ik zeggen hehe…
Het centrum van Berlijn verkennen
Thursday, July 29th, 2010
Na een snel ontbijt gingen we naar het centrum van de stad. Vandaag hadden we namelijk het centrum op het programma staan. Het was alweer de laatste volle dag in de stad, en we hadden nog een hoop te doen! Als eerste gingen we naar Madame Tussauds. Hier stond helaas een lange rij, en we hebben dus een tijdje moeten wachten voordat we naar binnen mochten. Binnen stonden poppen van onder andere Hitler (afgeschermd voor publiek), Merkel, Honecker, Von Bismarck, maar ook Bach en Einstein. Genoeg poppen dus, alhoewel er helaas ook veel Duitse bekendheden waren, die wij weer niet kenden. Maar het was wel de moeite waard om hier langs te gaan.
Nog geen honderd meter verder stond alweer de Brandenburger Tor. We zijn hier onderdoor gelopen, om vervolgens naar het parlement van Duitsland te gaan, de Reichstag. Dit is natuurlijk ook een topattractie in de stad. Dit gebouw werd (waarschijnlijk) door de Nederlandse communist Marinus van der Lubbe in 1933 in brand gestoken, waardoor de noodtoestand werd uitgeroepen en Hitler de macht kon overnemen. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd Reichstag bijna in puin geschoten, en liet de Georgische sergeant Meliton Kantaria op 2 mei 1945 de Sovjetrussiche vlag wapperen op de Reichstag als symbool voor de overwinning op het Nazi-regime. Tijdens het Koude Oorlog werd het parlement opgeknapt (het stond nu in West-Berlijn, vlak naast de Muur). Het stond echter niet langer model voor één Duitsland, maar symboliseerde meer een verdeeld land met een verdeelde hoofdstad. Vanuit de veronderstelling dat de Duitse tweedeling nog decennia zou duren, werd in 1971 besloten het gebouw niet meer te gebruiken voor politieke doeleinden en kreeg het de functie van Duits Historisch Instituut toebedeeld. Na de hereniging in 1990 werd besloten om de Reichstag weer te gebruiken als het parlement. Met een opknapbeurt van de architect Norman Foster werd een nieuwe koepel geplaatst op het gebouw. Het was erg druk in de Reichstag, en we hebben dus een tijdje moeten wachten voordat we het dak op mochten gaan. Helaas was de koepel gesloten voor het publiek, omdat het werd schoon gemaakt. Maar alsnog hadden we vanaf het dakterras een prima uitzicht over de stad.
Na de Reichstag liepen we nog langs het Sowjetisches Ehrenmal, een monument dat werd opgericht voor de sovjets vlak nadat zij de stad hadden veroverd in 1945 tijdens de Slag om Berlijn. Het rode marmer op het monument, komt naar verluidt uit Hitlers kanselarij en de twee tanks zijn volgens de verhalen de eerste die Berlijn kwamen binnenrollen. Vlakbij was ook de bunker van Hitler te vinden. Hoewel nergens in de reisgids over Berlijn iets te vinden was over de Führerbunker, had ik via Wikipedia de locatie opgezocht. En uiteindelijk vonden we ook de locatie van deze bekende bunker. Gedurende de DDR is de bunker bijna volledig verwoest, omdat er appartementen moesten worden gebouwd op de plek van de bunker. Maar het is nog niet duidelijk of de bunker wel helemaal weg is. Omdat de Duitsers hier niet graag aan herinnerd worden, ligt een opgraving van de bunker voorlopig nog niet in het verschiet.
Met de metro gingen we onze dag vervolgen aan een bezoek aan het Joodse museum. Aanvankelijk dachten we dat het vooral zou gaan over de joden gedurende de Tweede Wereldoorlog, maar het ging ook over andere periodes; de Nazi-tijdperk werd kort toegelicht. Omdat het gebouw nogal raar in elkaar was gezet, met vreemde doorgangen, was het niet echt overzichtelijk, maar ook was het niet zo heel erg interessant allemaal. Dat was dus wel jammer. We zijn er geweest, maar zouden er niet meer terugkeren.
Bij het kopen van een kaartje voor Madame Tussauds hadden we ook nog een kaartje gekocht voor Sea Life, waar je allerlei vissen kon zien. Dit was best wel leuk om te doen; een keertje iets anders dan het bezoeken van historische plekken in de stad. De middag hebben we afgesloten met een bezoek aan Slot Charlottenburg, het grootste paleis van Berlijn. De opdracht voor de bouw werd gegeven door Sophie Charlotte, de vrouw van de Pruisische keizer Frederik I (1657-1713). In de Tweede Wereldoorlog werd het paleis bijna helemaal vernietigd. Maar het is weer helemaal opgeknapt, en het zag er ook heel mooi uit.
’s Avonds wilden we gaan eten bij het Hard Rock Café, maar het was er te druk (we konden 45 minuten later terugkomen). We gingen daarom naar het centrum van de stad, waar we naar een Italiaan zijn gegaan, waar het eten prima heeft gesmaakt. Aangezien het al donker werd, zijn we nog langs de Brandenburger Tor en de Reichstag gelopen, die mooi verlicht waren. Uiteindelijk hadden we vandaag heel veel dingen gedaan, en waren we ook heel erg moe. Tijd om weer te gaan slapen…
Naar Potsdam en de Berlijnse Muur
Wednesday, July 28th, 2010
Na een goed ontbijt gingen we vandaag naar Potsdam, een stad vlakbij Berlijn en de hoofdstad van de deelstaat Brandenburg. Hier gingen koningen en keizers vaak naartoe gedurende de zomers. Met een stadstour gingen we langs de bezienswaardigheden van de stad. Zo was er het Holländisches Viertel in het centrum, een rijtje met Nederlandse gevelhuisjes. Het is gemaakt door Nederlanders, die hier kwamen wonen. Maar misschien het bekendste van Potsdam is slot Sanssouci, waar Frederik de Grote heeft gewoond gedurende de zomers. Dit paleis heeft een mooie tuin, met allerlei trappen en fonteinen. Het was dus erg mooi om hier te kunnen lopen. Het zonnetje brandde wel aardig op de huid, dus we zochten al snel de schaduw op. We liepen een stukje (lees ruim een half uur lopen) naar een ander paleis, namelijk het Neue Palais – het laatste grote kasteelcomplex van de Pruisische barok. Een laatste bekende locatie in de stad was het slot Cecilienhof in de Neuer Garten. Hier onderhandelden Churchill, Roosevelt en Stalin in 1945 tijdens de Conferentie van Potsdam over de indeling van Duitsland na de Tweede Wereldoorlog. We konden helaas weinig zien van het paleis, want er stonden teveel bomen voor. Maar we waren wel dichtbij in de buurt! Gedurende de bustour hadden een licht sarcastische gids, wat wel leuk was! Zo vertelde ze dat ze graag een huisje wilde kopen in Potsdam, maar ze greep net mis omdat de ambassadeur van Venezuela het huisje kocht; uiteindelijk bleek het te gaan om een gigantisch huis. Ook omschreef ze de volkstuintjes in de stad als de paleizen van de lokale bevolking. Een prima ritje was het dus, en we reden ook lekker door, dus we hadden zo weinig last van de hitte.
Met de metro gingen we weer terug naar Berlijn, waar we naar de resten van de Berlijnse Muur gingen kijken. Naast de restanten was een museum over de terreur van het Nazi-regime. Het was een indrukwekkend museum, met zeer veel informatie over de misdaden die het regime hebben gepleegd richting verschillende bevolkingsgroepen. Met een mooie tijdsbalk was het ook erg overzichtelijk. Na een aantal foto’s te hebben gemaakt van de Muur gingen we door naar de oude vluchthaven van West-Berlijn, vliegveld Tempelhof. Gedurende de Koude Oorlog was dit een belangrijke schakel voor de luchtbrug van de Amerikaanse Geallieerden. 320 dagen lang brachten militaire vliegtuigen eten, medicijnen, steenkool en alle andere belangrijke zaken. De vliegtuigen, die als bijnaam Rosinenbomber hadden, landden soms wel elke minuut. Het werd in oktober 2008 gesloten, maar nog steeds kun je oude vliegtuigen zien op het vliegveld. Helaas mochten we niet naar binnen, maar na een lange wandeling langs de hoge gebouwen, zagen we eindelijk de landingsbanen, met in de verte oude Amerikaanse vliegtuigen. Toch wel interessant om bij zo’n historische plek te zijn.
Om het bezoek aan de Berlijnse Muur helemaal af te ronden vandaag, gingen we nog langs de East Side Gallery. Dat is het grootst overgebleven stuk van de Muur in Berlijn. Hier kun je graffiti, schilderingen en andere kunstuitingen vinden. Het was best wel leuk om dit allemaal te zien. Sommige schilderingen waren mooi, en sommige schilderingen waren een beetje onduidelijk. Maar het was zeker weten de moeite waard om hier geweest te zijn. Omdat het een beetje ging regenen, gingen we eten in het Sony Center. Hier duurde bediening echter heel lang, wat wel jammer was. Maar het eten was prima.
Na het eten zijn we nog langs het Olympische Stadion van de stad geweest. Dit stadion was aanvankelijk gebouwd voor de Olympische Spelen van 1916, die niet door gingen vanwege de Eerste Wereldoorlog. Voor de Olympische Spelen van 1936 werd het stadion gerenoveerd, met veel Nazi-invloeden. De pilaren hebben dankzij Albert Speer een bombastische Nazi-uitstraling gekregen. In 1945, tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog, werden duizenden jongens van de Hitlerjugend hier gedood toen zij, als laatste reserves, met een bestorming de Russische tanks moesten bestrijden, die vanuit het westen het sportveld hadden bezet. In 2006 vond hier ook de finale van het Wereldkampioenschap voetbal plaats (de finale waarin Zidane de kopstoot gaf aan de Italiaan Marco Materazzi. We konden helaas niet naar binnen, maar het was wel interessant om het te zien. Aangezien het al gauw donker werd, gingen we weer terug naar onze hotelkamer.
Oost-Berlijn verkennen
Tuesday, July 27th, 2010
Na een goede nachtrust hadden we dan vandaag ons eerste Duitse ontbijt. De Duitsers staan natuurlijk bekend om hun grote porties voedsel, en ook vanochtend bleek dat maar weer eens te kloppen. Grote hoeveelheden brood, beleg, worstjes, yoghurts en nog veel meer. Na een stevige hap gingen we de stad weer in, om vandaag het oosten van de stad te verkennen. Hier bleken echter veel zigeuners te zitten, die continue om geld aan het vragen waren. Best wel irritant was dat, maar uiteindelijk hebben we alle zigeuners ‘vriendelijk’ weggestuurd toen ze iets aan ons wilden vragen.
Als eerste gingen we naar de Fernsehturm, een best wel hoge televisietoren, die je in de wijde omtrek kunt zien. Deze toren werd in de jaren ’60 gebouwd, als symbool van de politiek-economische macht van de DDR, oftewel Oost-Duitsland. De toren is in totaal 365 meter hoog; volgens bewoners van Oost-Berlijn wilde de toenmalige DDR-leider Albrecht voor iedere dag een meter. Het observatieplatform was op een hoogte van ruim 200 meter, waar we een mooi uitzicht hadden over de stad. Helaas moesten we wel een tijdje wachten om naar boven te kunnen, maar uiteindelijk was het allemaal waard. We konden de gehele stad zien vanaf de toren, hoewel het in de verte een beetje heiig was. vanaf Alexanderplatz gingen we over de Karl Marx Allee lopen. Dat is een brede straat in het oosten van de stad, dat vroeger Stalinallee heette, toen de Muur er nog stond. Hier kon je typisch Oost-Berlijnse gebouwen vinden, wat wel een verschil was met het westen van de stad. Aan het einde van de straat was het Stasi-museum. De Stasi was de Oost-Duitse veiligheidsdienst, en was zeer berucht. In dit museum was veel informatie te vinden over de Stasi, met allerlei communistische kenmerken, zoals een vlag van de DDR en Lenin of Marx. Ook was het kantoor van Stasi-baas Erich Mielke te zien, waar helaas wel een fotograaf stond, zodat er geen goede foto van gemaakt kon worden. Het grappige in dit museum waren de spionage attributen, zoals een camera in een vogelhuisje of een boomstam. Maar alles was wel in het Duits, waardoor het lastig was om het te begrijpen. Dat was wel jammer.
Na dit museum gingen we doorlopen in het oosten van de stad. In het uiterste oosten van de stad (leek op een buitenwijk) was het Deutsch Russisches Museum, in de wijk Karlshorst. Hier werd in de nacht van 8 op 9 mei 1945 de onvoorwaardelijke overgave van het Nazi leger getekend, nadat de Russen Berlijn waren binnengetrokken. Hierdoor kwam een eind aan de Tweede Wereldoorlog in Europa. In het museum was te zien hoe de relatie tussen Duitsland en Rusland verliep. Er was informatie te vinden over de periode voor de oorlogen, natuurlijk gedurende de oorlog, en tenslotte ook over de relatie na de oorlogen. Dankzij een Engelstalige gids was het allemaal goed te volgen. Je mocht ook de ruimte betreden waar de overgave letterlijk werd ondertekend. Het was dus best wel interessant om daar te mogen staan.
Na het bezoek aan het Duits-Russische museum gingen we weer wat meer richting het centrum. In het Treptower Park staat het Sowjetisches Ehrenmal, het gedenkteken voor het de 20.000 soldaten van het Rode Leger, die in 1945 omkwamen in Berlijn. Het monument werd gebouwd in 1949 en staat boven het graf van 5000 Sovjetsoldaten. Het is 12 meter hoog en het stelt een soldaat voor die in zijn ene hand een zwaard en in het andere een kind vasthoudt. Met zijn zwaard slaat hij vervolgens het Nazi-logo (swastika) kapot, oftewel de overwinning van het Sovjet-leger op het Nazi-leger. Het was wel een mooi monument, en ook een mooie plek om even uit te rusten van een dag lang lopen door de stad. Het was weer lekker warm, dus ook erg vermoeiend. In de buurt van dit park stond ook het Museum der Verbotenen Kunst, waar je vooral een oude wachttoren uit de Koude Oorlog kon zien. Het museum was gewijd aan de geschiedenis van de Muur, maar het was verder dicht. We wilden puur de toren zien, wat wel interessant was. Het was een kleine, maar wel hoge toren. Na dit bezoek gingen we weer richting het hotel, om even bij te komen.
’s Avonds gingen we na het eten nog de stad in. We gingen onder andere langs bij Checkpoint Charlie, toch ook wel een bekende plek in Berlijn. Waarschijnlijk kent iedereen wel deze plek in de stad. Het is een voormalige controlepost van de Amerikanen, Fransen en Britten gedurende de Koude Oorlog. Enkel op deze plaats konden buitenlanders van West- naar Oost-Berlijn gaan. Tenminste, alleen buitenlanders die niet uit West-Berlijn, West-Duitsland of Geallieerde landen kwamen, mochten de grenspost passeren. Nadat de Muur viel in 1989 werd Checkpoint Charlie opgeheven, maar het is nog steeds een zeer toeristische attractie. Het was best wel grappig om dit te zien. Hier kon je weer eens zien waar de Muur precies stond, en aan de informatie die op borden te lezen was, kon je ook lezen wat er allemaal gebeurde gedurende de Koude Oorlog. Er gebeurde natuurlijk veel ellende, doordat het oosten en het westen van elkaar gescheiden waren. Ook waren veel mensen doodgeschoten, gedurende hun poging om naar de andere kant van de stad te vluchten. Aangezien het al donker begon te worden, gingen we niet verder met het bekijken van de Muur, maar gingen we dat later doen. We sloten de avond af met een drankje in het Sony Center, waar het best te doen was. Veel mensen waren er, dus best gezellig! Moe maar voldaan gingen we onze nesten in! Morgen weer een dag!
Aankomst in Berlijn!
Monday, July 26th, 2010
Vandaag was het zover: ik ging naar de hoofdstad van de oosterburen, Berlijn! ’s Ochtends vroeg ging de wekker, en na een snelle hap werd ik rond 6 uur opgehaald door Joep en zijn vader. We werden naar Schiphol gebracht, waar de Intercity rond kwart voor 7 zou vertrekken naar Berlijn. Na een aantal haltes in Nederland, ging de trein vaart maken in Duitsland, waar gelukkig minder werd gestopt. Maar alsnog was de 6 uur durende treinreis best wel lang. De stoelen zaten ook weer niet helemaal comfortabel, dus we waren blij dat we eruit mochten in Berlijn. Na het kopen van een ticket voor het openbaar vervoer in de stad voor 5 dagen, gingen we met de S-Bahn naar ons hotel, vlakbij de Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche. Het hotel lag in de buurt van een metrostation, dus dat was mooi geregeld. Ook de kamer was prima, met een eigen badkamer en airconditioning. We mochten dus niet klagen.
Aanvankelijk dachten we dat een reguliere buslijn ons alle bekende plekken in de stad zou laten zien, maar het was handiger om een supertoeristische bus te nemen. Vanaf Alexanderplatz namen we dus ook zo’n bus, waarvoor we wel extra moesten dokken, maar dan kregen we ook wel Engelstalig commentaar gedurende de reis. Dat is wel zo prettig in een stad die je nog moet verkennen. De busreis was prima uit te houden, behalve als we tijdens de tussenstoppen of bij stoplichten stilstonden in de brandende zon. Het was namelijk best wel warm in de stad. Gedurende de bustour kwamen langs plekken zoals de Reichstag, de Berliner Dom, de Fernsehturm en Potsdammer Platz. Allemaal plaatsen waar we later nog terug zouden keren. We hadden nog genoeg tijd, maar we wilden eerst een goede indruk krijgen van de stad zelf. Tot onze teleurstelling moesten we constateren dat de Siegessäule, de grote zuil op een groot verkeerspunt in Tiergarten, een groot park in het centrum van de stad, in de steigers stond. Hierdoor kon er geen foto worden gemaakt van deze zuil. Best wel jammer dus…
Nadat we met de bustour weer waren beland bij Alexanderplatz, gingen we een eindje lopen over de bekende straat ‘Unter den Linden’, toch wel de straat met de meeste bezienswaardigheden. Aan het einde van deze straat staat de Brandenburger Tor, misschien wel waar iedereen aan denkt als je Berlijn zegt. Gedurende de scheiding van West- en Oost-Berlijn liep de Berlijns Muur vlak voor deze Brandenburger Tor. Nu is daar weinig van te zien hierzo. Het is wel allemaal flink opgeknapt, waardoor je weinig verschil hier kan zien van de vroegere scheiding. Na een korte wandeling door het centrum van de stad, gingen we ergens eten. Bij een steakhouse hadden we een prima stuk vlees op.
Na het eten gingen we nog een eindje lopen door de stad. We liepen onder andere langs het monument voor de joodse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Het is een apart monument. In eerste instantie lijkt het een gelijke rij domino’s, maar als je ertussen loopt, blijkt dat je de diepte in kan lopen, en dat de domino’s steeds hoger worden. Het was wel mooi om dit te zien. Aangezien het wat donkerder begon te worden, liepen we naar het Sony Center, een groot plein vlakbij Potsdammer Platz. Daar hangt een zeer apart dak, namelijk een soort omgekeerde berg, die continue van kleur veranderd. Op het plein had je dus een mooi uitzicht op het dak, onder genot van een drankje. Na een vermoeide en lange dag gingen we uiteindelijk rond half 11 naar onze nesten. We waren kapot en we wilden morgen weer fit zijn…
Stedentrip naar Berlijn geboekt!
Friday, May 21st, 2010
Vanavond heb ik zojuist een vakantie naar de hoofdstad van onze oosterburen geboekt! Eind juli ga ik met Joep voor vijf dagen naar Berlijn! Met de trein gaan we vanaf Schiphol ’s ochtends vroeg naar de centraal station van Berlijn, waar we verblijven in een hotel. We gaan nog kaarten kopen voor gratis openbaar vervoer, en we hebben nog informatie gelezen voor het huren van fietsen. We weten nog niet of we dit ook daadwerkelijk gaan doen, maar we zien het wel!
We hadden het er al een tijdje over om naar Berlijn te gaan, maar vanavond hebben we dan de knoop doorgehakt! In eerste instantie waren we naar een reisbureau gegaan, maar daar werd ons een vliegreis aangesmeerd, terwijl ik liever de trein pak naar Duitsland. Niet alleen is dat een andere manier om te reizen, gezien de activiteit van de IJslandse vulkaan, wil ik toch liever de trein pakken, om enige vertraging of annulering te voorkomen.
Ik heb er in ieder geval veel zin in! We gaan sowieso de Bondsdag bezoek, naar Checkpoint Charlie, Brandenburger Tor en nog veel meer! Het is natuurlijk een grote stad waar je genoeg kunt doen!