Vakantie New York; dag 6

De laatste dag van onze vakantie. Ik werd wakker rond een uur ’s nachts, Amerikaanse tijd. Ik had een hele droge keel. We kregen namelijk terwijl we aan het opstijgen waren het advies om veel te drinken, omdat we heel hoog vlogen en waardoor je dus snel een droge keel kon krijgen. Ik viel echter weer in slaap, waardoor ik een uurtje later weer wakker werd, en kotsmisselijk was. Ik pakte een kotszakje, en liep naar de wc, om te proberen te kotsen. Het lukte echter niet, waardoor ik misselijk bleef. Gelukkig sliep bijna alle passagiers, dus ze zagen mij niet met een kotszakje lopen. Ik vroeg om wat te drinken, en ik kreeg een koud glas water. Ik ging toen weer zitten, en begon toen hevig te trillen. Joep vroeg gelijk wat er was, maar ik wist het niet. Ik kreeg nog een glas water, en viel toen weer in slaap.

Toen ik weer wakker werd, was het inmiddels weer licht. We vlogen nu boven Groot-Brittannië, dus we gingen bijna landen. Volgens de tv waar allerlei informatie op stond, vlogen we op elf kilometer hoogte, en bijna negenzeshonderd kilometer per uur! Dit zorgde ervoor dat de terugreis slechts zes uur zou duren, in plaats van de heenreis die acht uur duurde. Toen we boven de kust van Engeland vlogen, begon het vliegtuig te dalen. Ik voelde het onmiddellijk in mijn oren, en pakte gauw een kauwgompje die ik in de stad had gekocht. Ze hielpen echter niet zo heel erg helaas. We daalden steeds meer, en uiteindelijk zagen we de Nederlandse kust in de verte. We vlogen boven IJmuiden en Haarlem en landden uiteindelijk op de Polderbaan.

Nadat we waren aangedokt bij onze terminal, konden we wachten op onze koffers. Het duurde eigenlijk best wel lang, namelijk een halfuur of zoiets, maar eindelijk kwamen de koffers. Toen konden we langs de douane lopen, en uit de aankomsthal lopen. Toen de deur openging, stonden daar de oudjes, klaar om ons weer naar huis te brengen. De vakantie was hiermee officieel voorbij, en het was tijd om wat slaap in te halen!

Achteraf gezien was de vakantie heel erg leuk, het was erg leuk om al die bekende gebouwen een keer in het echt te zien. Ik weet zeker dat ik nog wel een keertje naar “the city that never sleeps” zal gaan.